Tydzień Urologii 22-26 września 2014

Przedwczesny wytrysk

Przedwczesny wytrysk jest częstym zaburzeniem seksualnym i występuje u około 30% mężczyzn szukających pomocy u seksuologa.
Przedwczesny wytrysk (premature ejaculation - PE) według definicji International Society for Sexual Medicine (ISSM) to dysfunkcja seksualna dla której typowy jest: wytrysk nasienia (zawsze lub prawie zawsze) po penetracji trwającej poniżej lub około 1 minuty, niezdolność do odroczenia wytrysku nasienia we wszystkich bądź prawie wszystkich przypadkach kontaktów seksualnych oraz negatywne konsekwencje psychologiczne, takie jak frustracja, zakłopotanie i unikanie kontaktów płciowych. Rozpoznanie przedwczesnego wytrysku jest utrudnione z powodu częstego współwystępowania z zaburzeniami erekcji. Ocenia się, że u 1/3 chorych z PE obserwuje się także zaburzenia erekcji, z drugiej zaś strony u ponad 40% pacjentów z zaburzeniami wzwodu występuje także PE.
Następstwem przedwczesnego wytrysku może być unikanie aktywności seksualnej lub zaburzenia wzwodu, a w konsekwencji konflikty małżeńskie, zmniejszenie poczucie własnej wartości, frustracja i obniżenie jakości życia, nie tylko w sferze seksualnej.

PRZYCZYNY PRZEDWCZESNEGO WYTRYSKU

Przyczyny przedwczesnego wytrysku są złożone i w większości przypadków dotyczą zarówno sfery psychicznej jak i somatycznej.

Do czynników somatycznych zaliczamy m. in.:

  • wady i stany chorobowe członka (np. krótkie wędzidełko),
  • stany zapalne cewki moczowej i gruczołu krokowego,
  • nadwrażliwość członka,
  • choroby neurologiczne i zaburzenia hormonalne (nadczynność tarczycy).


W ostatnich latach podkreśla sie niekorzystny wpływ leków stymulujących reakcje seksualne.

Do czynników psychicznych zaliczamy:

  • zaburzenia libido,
  • brak wcześniejszych kontaktów seksualnych,
  • niska wiedza na temat życia seksualnego,
  • zaburzone relacje partnerskie i lęk przed niezaspokojeniem parterki,
  • obawa a nawet lęk wynikające z nieudanych związków w przeszłości.


Znaczenie mają też cechy charakterologiczne, takie jak: impulsywność, niestabilność emocjonalna i obniżone poczucie własnej wartości oraz wydarzenia z dzieciństwa i młodości, jak nieudany związek rodziców czy negowanie seksualności w domu rodzinnym.

PODZIAŁ PRZEDWCZESNEGO WYTRYSKU

Przedwczesny wytrysk dzielimy na pierwotny i wtórny.
Przedwczesny wytrysk pierwotny - występuje przez całe życie z równą częstością, a nawet może nasilać się z wiekiem, pojawia się zbyt wcześnie podczas każdego stosunku płciowego i z każdą lub prawie każdą partnerką. U 80% pacjentów wytrysk następuje w ciągu 0,5-1 minuty a u 20% pacjentów pomiędzy 1 a 2 minutą od rozpoczęcia penetracji.
Przedwczesny wytrysk wtórny - rozpoznajemy, gdy pojawia się po okresie prawidłowego współżycia i najczęściej pojawia się w wyniku chorób układu moczowo-płciowego, zaburzeń wzwodu lub problemów emocjonalnych w związku.
U pacjentów w młodym wieku podczas ich pierwszych stosunków seksualnych często obserwujemy tzw. subiektywne poczucie przedwczesnego wytrysku. Jest to zjawisko normalne i z czasem ustępuje. Może jednak ujawniać się w wieku późniejszym, zwłaszcza podczas stosunków z nową partnerką. W takich przypadkach zazwyczaj pacjent może odroczyć orgazm i wytrysk podczas masturbacji.

LECZENIE PRZEDWCZESNEGO WYTRYSKU

Podobnie jak w przypadku innych dysfunkcji seksualnych leczenie przedwczesnego wytrysku należy prowadzić z udziałem obojga partnerów. U pacjentów z wtórnymi przyczynami przedwczesnego wytrysku należy dążyć do identyfikacji problemu i leczenia przyczynowego, najczęściej psychoterapii.
U pacjentów z pierwotnymi przyczynami przedwczesnego wytrysku zasadnicze znaczenie ma farmakoterapia.

Psychoterapia

Wobec częstego podłoża psychicznego przedwczesnego wytrysku niezwykle istotne znacznie ma psychoedukacja i psychoterapia. Warunkiem powodzenia jest zaangażowanie obojga partnerów oraz prowadzenie terapii przez osobę wykwalifikowaną i doświadczoną. Techniki psychoterapii mają różną skuteczność i są ukierunkowane na poprawę reakcji werbalnych, emocjonalnych i seksualnych między partnerami, techniki te polegają na wzmacnianiu lub nawiązywaniu słownej, emocjonalnej i seksualnej więzi oraz komunikacji między partnerami z zastosowaniem dodatkowych technik opóźniających wytrysk nasienia.

Farmakoterapia

W leczeniu przedwczesnego wytrysku stosujemy leki przeciwdepresyjne: inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (selective serotonin reuptake inhibitors - SSRI), leki z grupy SARI (serotonin antagonist and reuptake inhibitor), inhibitory fosfodiesterazy typu 5 oraz leki miejscowo znieczulające.

Opracował: dr n. med. Michał Rabijewski